به مناسبت سال جدید
صفحه تقویم میگه که این اخرین پست در سال ۱۳۸۷ است. نمی دانم که این خوبه یا بد... به پشت سر که نگاه می کنم دیگر سرم گیج نمی رود. از بدی های سالهای قبل خبری نبود. نه اینکه سال پرباری بود نه اما بد هم نبود... تا سال ۸۸ چگونه باشد. سالی که قرار است دست کم یک اتفاق مهم و بزرگ برایم بیفتد.
همیشه از تبریک گفتن به مناسبت سال نو بیزار بودم و هستم. حس غریبی دارد. انتهای سال بیشتر به یک تئاتر ابزورد می ماند.زمین یک دور کامل در مدارش می چرخد و به نقطه ابتدایی می رسد. یعنی همان سیکلی که در کارهای ابزورد طی می شود. امابی هیچ لذتی برای کشف رازی و بی هیچ گره گشایی. در عوض گره ای به گره قبلی اضافه می شود. بدی ما تئاتری ها این است که همه چیز را با متر و معیار تئاتر می سنجیم.
از پیری خوشم نمی آید. طاقتش را ندارم اما سادگی بهار به این است که با حضورش بی هیچ بهانه ای یک سال پیرتر می شویم.
حاشیه نروم... سال خوبی را برایتان آرزومندم. سالی پر از موفقیت...پر از اتفاقات خوب و خوش... بهار جاودانه باد
